Andere specialisaties - Logopediepraktijk Tielen

De drie hoofdkenmerken van een autistische stoornis zijn:

Het doel van de logopedie bij personen met autisme is altijd tweedelig: het bevorderen van de taal – en spraakontwikkeling en het leren communiceren met anderen. Bij kinderen met autisme “blijkt reeds in het prille levensbegin de communicatie niet op gang te komen. Het kind zendt signalen uit, maar de ouders kunnen deze niet begrijpen. De communicatie komt niet spontaan tot stand maar moet voortdurend gestimuleerd worden. Ongeveer de helft van de autistische populatie spreekt niet. De logopedist kan hier communicatiemiddelen aanreiken, geheel afhankelijk van het niveau van functioneren van de persoon met autisme. Samen met orthopedagogen/psychologen wordt het niveau van functioneren vastgesteld en dan kan de logopedist de behandeling gericht op communicatie, spraak en taal inzetten. Wanneer er wel spraak tot stand komt, vertoont deze opvallende verschijnselen zoals letterlijk taalgebruik, verwarring met persoonlijke voornaamwoorden en dergelijke. Zij hebben problemen met het begrijpen van de taal en vooral het gebruiken van de taal in communicatieve zin.

Het Asperger Syndroom in de eerste plaats een stoornis die binnen het Autisme Spectrum valt. Hier zou een aangeboren hersenafwijking aan de grondslag liggen, al dan niet erfelijk bepaald. Ze onderscheiden zich echter binnen het Autisme Spectrum doordat ze al heel vroeg beginnen te praten. Ze bezigen daarbij vaak een volwassen taaltje omdat ze al vroeg leren volwassenen na te praten. Aspergers vertonen ook minder expressieve gelaatsuitdrukkingen en een meer monotone stem. Personen met het Syndroom van Asperger beschikken doorgaans over een normale tot bovengemiddelde intelligentie, waardoor ze enerzijds tot redelijke en goede prestaties komen, maar anderzijds door de omgeving worden overschat.

Communicatie en taal zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden en logopedische hulp kan hierin een belangrijke bijdrage leveren. Deze hulp moet echter deel uitmaken van een breder behandelingsplan, waarin gezin en school actief horen te participeren.

Nonverbal Learning Disabilities vertaald als nonverbale leerstoornissen

Bij kinderen met NLD is er meestal een vrij grote discrepantie tussen de verbale intelligentie en de niet – verbale (performante) intelligentie (VIQ >>> PIQ). Ze hebben een goed ontwikkeld auditief –verbaal geheugen, een sterke verbale aandacht en een grote belangstelling om “pratend in de wereld te staan”. Ze ontdekken de wereld niet door te zien (visueel) of door te voelen (tactiel), maar vooral door te luisteren (auditief). Kinderen met NLD hebben meestal ook problemen met complexe motorische handelingen. Ze hebben een geringe belangstelling om “kijkend en handelend de wereld te verkennen”. Dit leidt tot problemen met inzichtelijk rekenen, vraagstukken, meetkunde en begrijpend lezen. Anderzijds leiden deze tekorten tot sociale problemen (problemen met non-verbale lichaamstaal), emotionele problemen (negatief zelfbeeld) en gedragsproblemen. Niet alle kinderen met NLD vertonen echter dezelfde kenmerken. NLD is dus een informatieverwerkingsstoornis die zich kenmerkt door het samengaan van leer – en gedragsproblemen met een motorische problematiek.

In de logopedische therapie is het belangrijk om de sterke punten verder te ontwikkelen en de zwakke punten te compenseren met de sterke verbale vaardigheden (o.a. gebruik van verbale stappenplannen). Daarnaast wordt er binnen de psychologische therapie gewerkt op de sociale problemen, emotionele problemen en gedragsproblemen.